Aan alles komt een eind, zo ook aan het geweldige tussenjaar dat ik gehad heb. Maar voordat ik alle clichés ga aan halen zal ik eerst even mijn laatste dag in Zambia verslaan. ;)

Na de nacht van vrijdag op zaterdag heel slecht geslapen te hebben omdat ik zo aan het duimen was dat de elektriciteit het zaterdagmiddag zou doen en hoopte dat de kinderen het allemaal leuk vonden, moest ik zaterdagochtend ook nog een lang wachten tot dat ik eindelijk naar het weeshuis kon om de kinderen op te halen.

Na bij de supermarkt nog de laatste spullen gekocht te hebben was ik rond 12 uur bij het weeshuis. Ik had alle kindjes nog nooit zo schoon gezien ;) Rond half 1 gingen we op weg naar het guesthouse waar we een half uurtje later aan kwamen. Ze vonden het allemaal super mooi! In de keuken was het dan tijd voor het gene waar ik ze eigenlijk voor mee had genomen maar wat zij nog niet wisten. Skypen met Sophie en Laura, de vorige vrijwilligers van het weeshuis. Ze vonden het in het begin volgens mij wel een beetje raar maar al gauw ging iedereen door elkaar. ‘'Hello, how are you'' roepen. Uiteindelijk werd het ook niet een veel diepgaander gesprek dan dat (wat ik ook niet verwacht had). Ze vonden het vooral ook heel leuk om Laura te zien. Zij was echt de eerste ‘teacher' voor hun en het was natuurlijk al een tijdje geleden dat ze haar gezien hadden. Na het skypen was het het tijd voor wat eten en drinken en na dat ze nog even uitgebreid mijn kamer hadden geïnspecteerd was het tijd om terug te gaan lopen.

Terug in het weeshuis was het tijd voor afscheidscadeautjes. Voor iedereen had ik wat kleren die ik uit NL had meegenomen en daarnaast had ik voor de meiden een barbie of een set met alle maal haar en make-up speeltjes en voor Max had ik een hele stoere auto gekocht. Ze waren er heel erg blij mee. Het was heel erg leuk om te zien hoe Eri precies haar nieuwe prinsessen schoenen paste :D

Na nog even door de buurt te zijn gelopen om alle buurtkindjes gedag te zeggen was het toch echt tijd om te gaan. Na ze allemaal nog een laatste dikke knuffel te hebben gegeven moest ik toch echt weg. Het is heel raar hoe gehecht je aan die kindjes raakt in zo'n korte tijd. Ik heb wel met het idee afscheid genomen dat ik over een paar jaar terug ga dus dat maakt het al een stukje makkelijker.

Zaterdagavond en zondagochtend stond in het teken van de laatste spullen inpakken en genieten van de laatste uurtjes in Zambia.

Zondag om 12 uur was het dan toch echt tijd om richting het vliegveld te gaan en aan mijn 24 uur durende terugreis te beginnen. Reis verliep prima, maar wat is reizen in je eentje saai!!!! Maar voor dat ik het wiste lande ik al weer op de Polderbaan (yes! :P) in Nederland.

Mijn bagage lag al op de band en buiten stond mijn lieve zusje al op mij te wachten.

Gelukkig heb ik helemaal geen last gehad van de brakke nacht die ik in het vliegtuig had en gaat het leven eigenlijk gewoon gelijk door sinds maandag. Inmiddels ben ik heel druk opzoek naar een kamer in Nijmegen want over 1,5 maand start ik daar al met de studie SPH.

Nu zit mijn tussenjaar er dan toch echt bijna op, over 1,5 week nog de 4 daagse lopen en hopelijk kan ik dat tot net zo'n leuk einde brengen als mijn reizen in Afrika ;)

Het is wel raar om te bedenken dat ik een jaar geleden nog geen idee had dat ik uiteindelijk voor 3,5 maand in Afrika zou belanden. Het is een fantastisch jaar geweest waarin ik heel veel heb mogen leren en meemaken. Ik wil iedereen bedanken die mij ook maar op een of andere manier gesteund heeft. Zoals tijdens het eerste weekend in Kenia, toen had ik al die lieve reacties echt heel hard nodig om niet direct op het eerste vliegtuig terug te stappen, maar ook alle andere keren was het heel erg leuk om te lezen hoe iedereen met je mee leeft. Maar ook de donaties, de reacties ‘in real life' en nog veel meer. Dit alles heeft geholpen dat ik een geweldige tijd heb gehad. :D

En hopelijk heb ik snel een hele goede reden om opnieuw een reis blog bij te houden. ;)

Veel liefs,

Emma