Aan alles komt een eind
Aan alles komt een eind, zo ook aan het geweldige tussenjaar dat ik gehad heb. Maar voordat ik alle clichés ga aan halen zal ik eerst even mijn laatste dag in Zambia verslaan. ;)
Na de nacht van vrijdag op zaterdag heel slecht geslapen te hebben omdat ik zo aan het duimen was dat de elektriciteit het zaterdagmiddag zou doen en hoopte dat de kinderen het allemaal leuk vonden, moest ik zaterdagochtend ook nog een lang wachten tot dat ik eindelijk naar het weeshuis kon om de kinderen op te halen.
Na bij de supermarkt nog de laatste spullen gekocht te hebben was ik rond 12 uur bij het weeshuis. Ik had alle kindjes nog nooit zo schoon gezien ;) Rond half 1 gingen we op weg naar het guesthouse waar we een half uurtje later aan kwamen. Ze vonden het allemaal super mooi! In de keuken was het dan tijd voor het gene waar ik ze eigenlijk voor mee had genomen maar wat zij nog niet wisten. Skypen met Sophie en Laura, de vorige vrijwilligers van het weeshuis. Ze vonden het in het begin volgens mij wel een beetje raar maar al gauw ging iedereen door elkaar. ‘'Hello, how are you'' roepen. Uiteindelijk werd het ook niet een veel diepgaander gesprek dan dat (wat ik ook niet verwacht had). Ze vonden het vooral ook heel leuk om Laura te zien. Zij was echt de eerste ‘teacher' voor hun en het was natuurlijk al een tijdje geleden dat ze haar gezien hadden. Na het skypen was het het tijd voor wat eten en drinken en na dat ze nog even uitgebreid mijn kamer hadden geïnspecteerd was het tijd om terug te gaan lopen.
Terug in het weeshuis was het tijd voor afscheidscadeautjes. Voor iedereen had ik wat kleren die ik uit NL had meegenomen en daarnaast had ik voor de meiden een barbie of een set met alle maal haar en make-up speeltjes en voor Max had ik een hele stoere auto gekocht. Ze waren er heel erg blij mee. Het was heel erg leuk om te zien hoe Eri precies haar nieuwe prinsessen schoenen paste :D
Na nog even door de buurt te zijn gelopen om alle buurtkindjes gedag te zeggen was het toch echt tijd om te gaan. Na ze allemaal nog een laatste dikke knuffel te hebben gegeven moest ik toch echt weg. Het is heel raar hoe gehecht je aan die kindjes raakt in zo'n korte tijd. Ik heb wel met het idee afscheid genomen dat ik over een paar jaar terug ga dus dat maakt het al een stukje makkelijker.
Zaterdagavond en zondagochtend stond in het teken van de laatste spullen inpakken en genieten van de laatste uurtjes in Zambia.
Zondag om 12 uur was het dan toch echt tijd om richting het vliegveld te gaan en aan mijn 24 uur durende terugreis te beginnen. Reis verliep prima, maar wat is reizen in je eentje saai!!!! Maar voor dat ik het wiste lande ik al weer op de Polderbaan (yes! :P) in Nederland.
Mijn bagage lag al op de band en buiten stond mijn lieve zusje al op mij te wachten.
Gelukkig heb ik helemaal geen last gehad van de brakke nacht die ik in het vliegtuig had en gaat het leven eigenlijk gewoon gelijk door sinds maandag. Inmiddels ben ik heel druk opzoek naar een kamer in Nijmegen want over 1,5 maand start ik daar al met de studie SPH.
Nu zit mijn tussenjaar er dan toch echt bijna op, over 1,5 week nog de 4 daagse lopen en hopelijk kan ik dat tot net zo'n leuk einde brengen als mijn reizen in Afrika ;)
Het is wel raar om te bedenken dat ik een jaar geleden nog geen idee had dat ik uiteindelijk voor 3,5 maand in Afrika zou belanden. Het is een fantastisch jaar geweest waarin ik heel veel heb mogen leren en meemaken. Ik wil iedereen bedanken die mij ook maar op een of andere manier gesteund heeft. Zoals tijdens het eerste weekend in Kenia, toen had ik al die lieve reacties echt heel hard nodig om niet direct op het eerste vliegtuig terug te stappen, maar ook alle andere keren was het heel erg leuk om te lezen hoe iedereen met je mee leeft. Maar ook de donaties, de reacties ‘in real life' en nog veel meer. Dit alles heeft geholpen dat ik een geweldige tijd heb gehad. :D
En hopelijk heb ik snel een hele goede reden om opnieuw een reis blog bij te houden. ;)
Veel liefs,
Emma
Een Hele Trotse Teacher Emma
En toen was het al weer bijna voorbij. Morgen nog een laatste dagje genieten van de kindjes en dan zit ik zondag al weer terug in het vliegtuig naar Nederland. Maar er is nog een hoop gebeurt afgelopen 1,5 week en dat wil ik natuurlijk maar al te graag met jullie delen.
Woensdag 20/6
Mama Arice, Rebeccah en Eri waren de avond er voor terug gekomen uit hun Village. Goed om ze weer te zien en die dag was het huishouden dus ook voor het eerst weer wat meer op orde ;) Die dag niet heel erg veel bijzonders gedaan. Om 15u zou ik opgehaald worden om mijn visum te gaan verlengen (dat werd natuurlijk 15:45). Eigenlijk was er niks aan. Binnen 5 minuten stonden we weer buiten en had ik mijn visum met de resterende 11 dagen verlengd. Maar toch is het wel leuk om te zien hoe ook dit van het moderne Nederland verschild. Geen enkele vorm van controle of je paspoort wel echt is en er word in een dik boek opgeschreven hoeveel dagen je nog krijgt.
Donderdag 21/6
Naast de ochtend met de gebruikelijke dingen hebben we in de middag weer lekker geknutseld. Mandjes werden er deze keer gemaakt. Of naja, de kinderen kleuren de blaadjes in en Teacher Emma zet ze wel even in elkaar. :p
Vrijdag 22/6
Op nieuw de ochtend gebruikt om met de meiden het alfabet te oefenen. Het is zo leuk om te zien hoe ze vooruit gaan. In de middag ben ik met Mercy naar de shopright gegaan omdat de zeep en tandpasta allemaal op was. Ook hebben we daar bellenblaas gekocht waar we ons de rest van de middag mee vermaakt hebben.
Zaterdag 23/6
Opnieuw naar de Victoria Falls geweest. Dit keer samen met Meike. Ook dit keer op de fiets en de falls waren nog even spectaculair als de vorige keer. Dit keer ook het gedeelte bekeken waar je helemaal nat wordt van het opstuivende water. Bij dat gedeelte kon je niet heel veel meer van de falls zien maar het was wel leuk.
Zondag 24/6
Lekker rustig dagje gehad. 's Ochtends ben ik naar de shopright geweest om daar voor alle kindjes een leuk afscheidscadeautje te kopen. Voor de meiden een barbie of een set met allemaal speelgoed haar/make-up spulletjes en voor Max een hele mooie auto. Samen met Meike heb ik alle cadeautjes en de kleding die ik uit Nederland had meegenomen ingepakt in leuk cadeaupapier. Nu is het ook echt een cadeautje! :D Verder hebben Meike en ik de rest van de middag besteed aan een heel verslavend spelletje op de iPad/iPod touch :P
Maandag 25/6
Alleen 's ochtends in het weeshuis geweest. Daar heb ik dus ook alleen de ‘dagelijkse' dingen kunnen doen. De middag ging ik namelijk naar Meike toe die in Malota (stadsdeel) werkt. Clement, het hoofd van de school wilde ons namelijk meenemen om een aantal gezinnen te bezoeken. Dus daar gingen we dan, te voet door toch wel een van de armere wijken van Livingstone. Na zo'n kwartiertje lopen kwamen we bij het eerste gezin uit dat Clement wilde bezoeken. Het was een klein huisje maar zag er naar Afrika maatstaven van binnen helemaal niet slecht uit. We hebben een tijdje met de moeder gepraat en die vertelde hoe veel moeite ze had om alles te kunnen betalen, tot dat haar telefoon ging en daar een hele hippe Motorola Ladyphone uit haar broekzak verscheen. *zucht*. Ik heb het al wel vaker gezien hier, eigenlijk overal, (mooie) telefoons behoren hier echt tot de eerste levensbehoefte en zijn belangrijker dan muskietennetten en andere spullen die wel echt nodig zijn. Goed, daarna zijn we verder gaan lopen door en uiteindelijk kwamen we uit bij het volgende gezinnetje, ook daar hebben we gepraat met de moeder. Achter het huis waren ze een of ander zwaar alcoholisch drankje aan het brouwen en alleen al van de dampen kreeg je spontaan alcoholvergiftiging. ;) Uiteindelijk was het dus allemaal niet zo heel erg bijzonder. Dit wist ik ook eigenlijk van te voren al wel want ik had ook een aantal huizen bezocht toen ik in Kenia was.
Dinsdag 26/6
Dinsdag was er opeens een nieuwe jongen in het weeshuis. James van 18 en hij komt of uit Congo, Uganda of Rwanda. Wat het nou precies is ben ik nog steeds niet achter. Hij spreekt geen Engels. Alleen Frans en Swahili. Helaas zijn bij mij die twee talen beperkt tot de uiterste basis. Maar goed, James maakt op mij de indruk dat hij autistisch is of een andere licht verstandelijke handicap heeft. Ik vind het heel erg sneu om te zien, want volgens mij hebben de andere in het weeshuis wel door dat er iets anders aan hem is maar ik heb er niet echt het vertrouwen in dat ze het echt zullen begrijpen en ik heb al een paar keer het woordje crazy horen vallen.
Nu is het zo dat James de grote kinderslaap kamer in zijn eentje in gebruik neemt en dat de vijf andere kinderen in het klein slaapkamertje over twee bedden verdeeld liggen.
Helaas is het voor mij heel erg lastig om nu nog iets voor hem en de andere te regelen. De laatste dagen heb ik Mama Vera van de kerk niet gezien dus heb ik ook niks met haar kunnen bespreken hopelijk zie ik haar morgen (Zaterdag) nog.
Goed, verder hebben we dinsdag niet heel veel bijzonders gedaan maar wel lekker een filmpje gekeken.
Woensdag 27/6
's Ochtends de normale routine en 's middags hebben we lekker in de zon gezeten en is Jenny een hele tijd bezig geweest met mijn haar te vlechten! Ze vinden het allemaal heerlijk om aan dat zachte, lange, gladde haar te zitten wat wij, mzungu's hebben :P. Verder heb ik nog hoedjes van papier voor iedereen gevouwen.
Donderdag 28/6
Laatste officiële werkdag in het weeshuis. 's Ochtends voor de laatste keer naar school gelopen en daarna voor de laatste keer met de meiden het alfabet gelezen! En ik ben echt heel erg trots op wat ze in een korte tijd geleerd hebben. Mercy heeft het schema dat ik gemaakt heb helemaal vol dus zij kent nu al alle letters en alle klanken en kan ondertussen al korte woordjes lezen. Jenny is heel erg vooruit gegaan, kent nu alle letters en met haar ben ik sinds een paar dagen bezig geweest met de klanken. Meacy gaat ook snel vooruit en kent nu bijna alle letters. Maar stiekem ben ik het meest trots op Bivan. 2,5 week terug wist zij nog bijna niks en gister kon ze voor de eerste keer het alfabet in één keer helemaal goed op volgorde leggen en ook door elkaar wist ze alle letters goed te benoemen. Wat ik begreep begint er aankomende dinsdag al een nieuwe Teacher in het weeshuis. Hopelijk gaat zij er mee door en ik heb de meiden verzekerd dat ze moeten laten zien hoe goed ze nu al zijn ;)
In de middag hebben we nog geknutseld en werden en nog mooie mandjes en vlinders gemaakt. En toen zat mijn laatste dagje er op, ik vond het echt heerlijk om zo met de kinderen bezig te zijn en ga het ook echt heel erg missen!
Vrijdag 29/6 (Vandaag)
Vandaag een noodzakelijk regel en koop dagje. Vanmorgen naar Maramba markt geweest om daar nog wat meer Shitenga's te kopen en daarna naar de shopright geweest om inkopen te doen voor morgen. Dan neem ik namelijk de kinderen mee om ze het guesthouse te laten zien (dat is wat zij denken) maar stiekem heb ik geregeld dat we dan kunnen skypen met Sophie (de vorige vrijwilliger waarmee ik de eerste week samen ben geweest). Dus nu fingers crossed dat de electriciteit er morgen tussen 13 en 14 uur niet uit ligt. En uiteraard is er dan tijd voor limonade en iets lekkers. Daarna gaan we terug naar het weeshuis waar ik de cadeautjes zal uitdelen die ik vorig weekend heb gekocht.
Doordat ik dat morgen allemaal nog ga doen moest ik vandaag ook al een groot deel van mijn spullen inpakken en zo meteen ga ik nog even zorgen dat ik wat informatie en een aantal spullen voor het weeshuis netjes achterlaat voor de volgende vrijwilliger.
Ik heb heel erg veel zin in morgen maar helemaal niet om afscheid te nemen van die lieve kindjes. Ik ben wel vast besloten om een keertje terug te komen om te zien hoe het gaat.
Ik zal dinsdag of woensdag nog even een afsluitende blog schrijven.
Voor nu heel veel liefs en ik zal proberen zo veel mogelijk van het heerlijke weer hier mee te nemen in mijn koffer! :D
p.s foto's volgen vanavond op mijn blog en op facebook
Update!
Nog steeds werk ik full time in het weeshuis. Elke dag breng en haal ik de kinderen van school, doe ik het bord van Pythagoras met Jenny en Mercy en natuurlijk lekker veel knuffelen. Hier een verslag van de ‘'bijzondere'' dingen van elke dag:
Maandag 4 juni
's ochtends op het schoolplein waren er een aantal kindjes die hun strak ingevlochten haar aan het uithalen haren. Dit was mij de maandag er voor ook al op gevallen en omdat de tweeling die regelmatig komt spelen ook nog hun haar ingevlochten hadden heb ik hen geholpen. (voor zo ver dat gaat want het zit heel knap in elkaar gevlochten maar eruit halen is echt een crime!). Een leraar die langs liep maakte een opmerking over dat ik hun aan het helpen was en dus heb ik toen maar even gevraagd waarom het er per se op maandag uit moet. Ze vertelde dat ze op deze manier minstens een keer in de week hun haar wassen. Op zich geen verkeerde gedachte maar op deze manier missen ze minstens 1 of 2 uur van hun (maar) 3 uur durende les dag. (ze moeten buiten het lokaal hun haar los maken) Dat zei ik dan ook tegen de leraar maar zij was er van overtuigd dat dit een juiste straf was. Daar was ik het natuurlijk niet mee eens want hoe kan je van een 7 jarige verwachte dat zij op zondag denkt, 'o mijn haar moet morgen los zijn'. Ik heb bovendien mijn ernstige twijfels over de communicatie tussen school en ouders hier. Maar goed, uiteindelijk bleef volgens mij wel hangen wat ik had gezegd want ze had het er daarna wel met een collega over.
Na de lunch hebben we die dag voor het eerst tandengepoetst! Het was (en is nog steeds) een groot succes. Elke dag na de lunch poetsen we nu onze tanden :D Verder hebben we de rest van de middag lekker geknutseld.
Dinsdag 5 juni
Een weinig bijzondere dag. Jenny en Meacy mochten opnieuw niet naar school omdat ze geen nieuw uniform hadden. De rest van die week zijn ze helaas ook niet naar school geweest omdat ze nog steeds moesten wachten op hun nieuwe uniform die ze dat weekend zouden krijgen.
Woensdag 6 juni
Op weg naar school zag ik een krantenverkoper met een bedrijfsblouse van de Efteling aan. Ik moest wel even twee keer kijken, maar het was echt zo! Hoe die daar nou terecht komt.. hahaha. Ik zie hier trouwens wel vaker tshirtjes met teksten als 'maak me gek' 'eigenwijs!' en dat soort t-shirtjes die wij op de markt kopen. Ik vraag mij toch af of deze nou uit de bakken komen die in de wijk staat waar wij onze oude kleding in stoppen en dat ze die gratis krijgen of dat ze hier vervolgens toch op de markt belanden.
In de middag hebben we een met pastelkrijt getekend. Ook weer zo iets leuks wat ik op de basisschool gedaan heb. De helft van een A4 blaadje helemaal vol krijten met allemaal kleurtjes, dan dubbel vouwen en een met potlood een tekening maken op de andere kant van het blaadje waardoor het door drukt op het krijt een je de tekening die je maakt ook in allemaal kleurtjes ziet! (ingewikkeld verhaal, ik weet het: zie foto's!!!)
Daarna werd ik opgehaald door Kennedy om bij de Old People's Home te gaan kijken. Ik zou de eerste vrijwilliger zijn die daar gaat werken dus ging het ook gelijk om een soort kennismakingsgesprek. We werden nou niet bepaald enthousiast ontvangen door de manager daar. Hij leek er niet echt geïnteresseerd in dat hij misschien een vrijwilliger kon krijgen. Maar goed, we kregen wel een rondleiding en dat was wel indrukwekkend om te zien. Er zitten 50 bejaarden in de leeftijd 66 tot en met 90 (dus niet alleen maar mensen van 50 jaar Lukas!). De meeste zitten daar omdat ze in de steek zijn gelaten door hun familie. De kamers zagen er redelijk goed uit en we hebben ook de gemeenschappelijke ruimte gezien. Daar hing een bord met van elke oudere wat informatie (waar ze geboren zijn, favoriete eten, drinken en over hun familie) bij een vrouw stond bij voorbeeld ‘'had 5 children, 4 past away, 1 has gone mad'' en wel meer van dat soort dingen. Terug in het kantoortje was de manager rustig aan het facebooken terwijl hij met Kennedy aan het praten was, aan mij is al die tijd niks gevraagd. In de auto terug vroeg ik wat Kennedy er van vond, hij vertelde dat de mensen die daar werken allemaal ambtenaren zijn, dus nooit genoeg betaald krijgen en veel te hard moeten werken. Geen verschil met Nederland dus ;).
Donderdag 7 juni
Vandaag begonnen met lezen samen met Bivan. Zij is 11 jaar en zit in Grade 2 (Nederlandse groep 4). De dag ervoor had ik in de boekwinkel een aantal simpele leesboekjes gekocht. Helaas waren ook de simpelste leesboekjes te moeilijk. Uiteindelijk heb ik maar gewoon besloten om met het begin te beginnen: het alfabet. Geen verkeerde keuze want ook dat gaat nog niet goed. Verder lees ik wel voor uit de leesboekjes, toch wel een beetje jammer dat je verhaaltjes voor 4/5 jarige aan een meisje van 11 moet voorlezen.
In de middag hebben we Lion King 2 gekeken op mijn laptop. Opnieuw een groot succes!
Vrijdag 8 juni
Vandaag opnieuw met Bivan gelezen en ook ben ik met Meacy begonnen met het alfabet. Het is soms wel lastig want de buurtkindjes willen ook heel graag les krijgen maar ik doe dit liever 1-op-1 en in dat geval moet ik toch echt onderscheid maken in weeshuiskindje of buurtkindje omdat ik helaas niet met iedereen een half uurtje kan lezen.
Vandaag is ook Mama Arice, samen met Rebeccah en Eri vertrokken naar haar village. Dit betekend dat de oudste meiden moeten koken en het huishouden doen.
In de middag ben ik met een van de meiden naar de shopright gelopen om een bal te kopen. Hiermee hebben we het grootste gedeelte van de middag lekker gespeeld.
De dag er voor had ik voor de kamer van Bivan, Max en Meacy muskietennetten gekocht (de rest heeft wel een muskietennet). Dus dacht ik; ‘'die hang ik wel even op met een paar spijkers en een hamer''. Haha niet dus. Eerst waren mij spijkers veel te slap. Ik sloeg ze zo krom, toen ben ik maar terug gegaan naar de winkel om dikkere spijkers te halen. Die bleven recht maar alsnog was het heel lastig te vinden waar nou baksteen zit en waar nou cement. Op een gegeven moment bedacht ik maar dat het handiger was om eerst papa maar eens te vragen hoe ik dit moet doen :P.
Toen ik thuis kwam had ik het onheilspellende misselijke gevoel dat het nog wel eens heel slecht af kon lopen met mij die avond, en dat deed het ook helaas. Na heel vroeg naar bed te zijn gegaan heb ik een paar uurtjes geslapen maar om half 11 werd ik toch wakker en moest ik mij razend snel uit mijn muskieten net bevrijden (is ook gewoon niet handig in dit soort situaties) om op tijd bij de WC te zijn. Ik zal verder geen details geven maar als het er aan twee kanten even hard uit komt is één WC gewoon te weinig ;) Dus ja.. alles wat ik op dat moment wilde was toch wel lekker thuis in mijn eigen bedje in NL liggen. (aan de andere kant natuurlijk had ik waarschijnlijk geen buikgriep gehad als ik niet in Zambia was geweest). Het was zo heftig dat het gelukkig in een paar uur ook weer over was, alleen heb ik die nacht verder gewoon niet kunnen slapen.
Zaterdag 9 juni
Alleen maar ziek in mijn bedje gelegen. Het ergste was dan wel voorbij maar op zaterdag heb ik de hele dag nog wel 39 graden koorts gehad. Gelukkig werd dat tegen de avond minder en heb ik met moeite de eerste helft van Nederland - Denemarken kunnen volgen via de radio. Daarna was ik echt te moe heb ik gelukkig 12 uur achter elkaar kunnen slapen wat ook wel nodig was!
Zondag 10 juni
Voelde mij de ochtend er na ook gelijk weer een stuk beter. Toch merkte ik wel dat een dagje zo ziek zijn er wel inhakt. De was doen heeft dan bij elkaar ook zo'n 5 uur geduurd :P De rest van de dag vooral lekker in bed films gekeken.
Maandag 11 juni
Nog maar niet gewerkt, vooral nog meer uitgerust en lekker in het zonnetje een boek gelezen (helpt heel goed voor het herstel :D)
Dinsdag 12 juni
Half dagje gewerkt. Gelukkig merkte ik bij aankomst dat Jenny en Mercy weer naar school waren, en inderdaad op het schoolplein lieten ze hun mooie nieuwe uniform zien die nog op zijn minst 3 maten te groot is. Maar goed, hier zullen ze het waarschijnlijk ook de rest van hun schooltijd mee moeten doen. De rest van de ochtend heb ik gelezen met Bivan en Meacy en het bord van Pythagoras gedaan met Jenny en Mercy. Rond 1 uur was ik wel echt op en ben ik terug gegaan naar het guesthouse en het de rest van de middag rustig aan gedaan.
Woensdag 13 juni
's ochtends de ondertussen normale routine van school - lezen - rekenen. Na de lucht heb ik eindelijk de muskietennetten op kunnen hangen. Ik had uiteindelijk toch gewoon wat mannelijke spierkracht nodig en vader Royd heeft mij geholpen. Bivan, Meacy en Max waren er echt super blij mee, echt heel erg leuk om te zien. Daarna redelijk op tijd weg gegaan omdat ik nog naar de shopright wilde om wat meer boekjes te kopen. In de boekwinkel ergerde ik mij er toch wel echt aan dat er alleen boekjes zijn met blanke kinderen. Daarom heb ik eigenlijk alleen boekjes gekocht waar het over dieren gaat (de 3 biggetjes, het lelijke eendje, etc.) Ook heb ik een soort puzzel alfabet gekocht waar ze een plaatje bij de juiste letter moeten zoeken.
's Avonds moest ik het opnieuw doen met de radio om de voetbalwedstrijd te kunnen volgen. Ik heb wel heel hard gelachen in mijn eentje om het commentaar op 3FM dus ik heb mij wel vermaakt (ondanks de uitslag)
Donderdag 14 juni
's ochtends op het schoolplein kreeg ik een vriendschapsverzoek van een meisje (denk dat ze 16 is) die heel graag mijn vriendin wilde worden. Toen ik vroeg of dat was omdat ik een mzungu ben was ze wel erg stil ;). Daarna werd ik weer eens aangesproken door een leraar. Dit keer over waarom de kinderen vanmorgen zo laat op school waren en of ik daar niet even iets van kon zeggen tegen de ouders. Nou nee, ik heb opnieuw proberen uit te leggen dat de school beter met ouders moet communiceren en dat het niet mijn verantwoordelijkheid is dat de kinderen om half 8 op school zijn, omdat ik om die tijd nog niet in het weeshuis ben en de kinderen zelf kunnen nauwelijks klok kijken. Volgens mij begreep ze dat wel.
De rest van de ochtend ben ik druk met alle 4 de meiden bezig geweest met de alfabet puzzel. Jenny en Mercy zijn allebei wel een stuk beter in het alfabet dan Bivan en Meacy maar toch is lezen, en dan vooral de klanken, nog wel erg moeilijk. Eigenlijk wilde ik de middag weer film met de kinderen gaan kijken, maar lunch was heel laat en daarom was daar geen tijd meer voor. Wel heb ik ze weer een aantal foto's laten zien en dat vinden ze echt heel erg leuk.
Opnieuw redelijk vroeg terug gegaan naar het guesthouse om de uitslag van de examens te zien verschijnen op facebook! Raar om te bedenken dat het nog maar een jaar geleden is voor mij, laat staan dat ik toen enig idee had dat ik precies een jaar later in Zambia zou zitten.
Vrijdag 15 juni
Niet een hele bijzondere dag. Vandaag wel een film met de kinderen kunnen kijken en verder ook weer met alle meiden het alfabet geoefend.
Zaterdag 16 juni
's Ochtends naar de Maramba markt geweest om lappen stof te kopen. Ze zijn hier in vergelijking met Kenia veel goedkoper en dus kon ik mij helemaal uitleven! (waarschijnlijk ga ik nog wel een keer terug om er nog wat meer te kopen hahaha! :D
De rest van de middag lekker in de zon een boekje gelezen. Ik moet er volgens mij de komende 1,5 week nog maar extra van genieten, want van wat ik hoor is het weer in NL niet al te best. ;)
Zondag 17 juni
In de ochtend weer een wasje gedaan en heb ik voor de 4 meiden in het weeshuis een schema gemaakt voor het alfabet. Zodra ze dan een letter of de klank van een letter (zowel op volgorde als willekeurig) echt goed weten teken ik in dat vakje een bloemetje.
Vandaag waren eindelijk de 3 weken voor bij dat ik als enige vrijwilliger in het guesthouse zat. Niet dat ik het echt heel erg vervelend vond. Maar nu Meike er is is het toch wel weer erg gezellig. 's Middags zijn we samen al naar de supermarkt geweest en hebben we wat lekkers gehaald voor bij de voetbal 's avonds. Dat hebben we heel fanatiek gekeken in de keuken op de laptop met een live stream die het nou niet bepaald goed deed, en via de radio die een minuut achter liep. Ondanks de uitslag, was wel gezellig!
Maandag 18 juni
Vanaf gister was het opeens zo dat alle 4 de meiden 's ochtends vroeg school hebben. Eerst bracht ik Meacy altijd naar school om 10 uur. Dat betekend dat ik het eerste uurtje alleen samen met Max thuis ben. Mama Arice, Rebeccah en Eri zijn nog steeds niet terug uit hun dorp en elke dag hoor ik dat ze morgen terug komen. ;) Nou is het alleen zo dat Max geen Engels spreekt. Hij begrijpt mij prima maar zelf Engels spreken doet hij gewoon niet. Dus echt heel veel kan ik jammer genoeg niet met hem doen. Maar we hebben een beetje getekend en dat vind hij heel erg leuk om te doen.
Na school heb ik voor het eerst de alfabet schema's gebruikt die ik de dag ervoor had gemaakt. Het is wel een hele leuke motivatie voor ze, en ik kan nu goed zien hoe ze vooruit gaan. Vooral Bivan gaat met sprongen vooruit en dat is echt heel erg leuk om te zien. Wel vind ik het nog lastig om de klanken aan te leren. Ik probeer het zo goed mogelijk te doen in het Engels maar nog regelmatig maak ik fouten en dan vooral bij de 'G' en bij de ‘R' een rollende r kunnen ze hier natuurlijk niet dus dan wordt ik raar aankeken haha ;).
Na de lunch ben ik samen met Jenny en Bivan naar de Maramba markt gelopen om het nieuwe uniform van Bivan op te halen. Verder heb ik daar nog een soort vrucht gekocht die de kinderen heel erg lekker vinden en die hebben we terug in het weeshuis lekker opgegeten.
De hele avond ben ik bezig geweest met deze blog schrijven maar uiteindelijk is hij dus niet afgekomen. Had ik ook maar eerder een update moeten plaatsen ;)
Dinsdag 19 juni (vandaag)
Vandaag opnieuw met de alfabet schema's gewerkt en al de nodige bloemetjes kunnen zetten! Er ontstaat ondertussen wel wat competitie tussen de meiden wie er de meeste bloemetjes heeft. Ik blijf natuurlijk verstandig herhalen dat het belangrijkste is dat je er van leert en dat ze niet allemaal in de zelfde grade zitten. Maar misschien helpt het stiekem ook wel een beetje en doen ze extra hun best ;)
In de middag ben ik met Meacy een nieuwe bal gaan kopen, die we een week geleden hadden gekocht was namelijk lek gegaan. Het was voor de eerste keer dat Meacy naar de grote supermarkt ging dus dat was wel heel speciaal voor haar! We hebben een mooie nieuwe bal gekocht, nieuwe zeep en natuurlijk iets lekkers voor op de terug weg ;)
De rest van de middag hebben we met de bal gespeeld en ook nog de klaslokalen opgeruimd en geveegd. Toen we daar mee klaar waren hebben we nog fanatiek wedstrijdjes kruiwagen lopen gedaan in het klaslokaal!
En dat is eigenlijk het verslag van afgelopen 1,5 week. Ik heb het nog steeds heel erg naar mijn zin en zoals ik al zei, het gaat allemaal zijn gangetje. De tijd vliegt wel weer voor bij! Vandaag een maand geleden vertrok ik. Morgen moet ik mijn visum verlengen en dan ga ik de laatste 1,5 week al weer in.
Na mijn vorige blog heb ik nog heel veel geld mogen ontvangen! Echt super bedankt! De teller staat ondertussen op 265 (!) euro. Daar van heb ik nu iets meer dan 100 euro uitgegeven voor spullen in het weeshuis. Als ik eventueel geld over hou ga ik dat doneren aan een van de projecten waar Dream Livingstone (de organisatie van Kennedy en Rebeccah) mee bezig is. Waar het uiteindelijk naar toe gaat laat ik uiteraard weten!
Uiteindelijk is het zo gelopen dat ik niet meer bij de Old People's home zal gaan werken. Nadat ik vorige week ziek was geweest is het er niet meer van gekomen. Ik wilde sowieso niet full time daar gaan werken omdat ik te veel te doen heb in het weeshuis en ik vind het prima om ook nog de laatste weken full time in het weeshuis te werken.
En nu vind ik het mooi geweest en ga ik echt ophouden met schrijven want Word verteld mij dat ik ondertussen al bijna 5 blaadjes heb volgeschreven hahaha ;)
Heel veel liefs vanuit een heerlijk zonnig Zambia!
Emma
Life Is Good In Africa
Lieve Allemaal,
Zit week nummer 2 er al weer op! Voor dat ik een verslag schrijf wil ik eerst iedereen even bedanken voor de onwijs leuke reacties die ik krijg! Zo wel hier op mijn blog, op Facebook of op een andere manier. Heb echt het gevoel dat jullie met mij 'mee reizen'! daar is deze blog natuurlijk ook voor bedoeld. ;)
Verder heb ik, dankzij een oproep van Mama aan vrienden en familie om wat geld aan mij te doneren om er hier spulletjes van te kopen voor het weeshuis en misschien ook in de toekomst voor het bejaarden te huis, al 140 euro mogen ontvangen! Ik wil jullie heel erg bedanken hier voor. Ik zal jullie op de hoogte houden van wat ik er van koop. (foto's) Als je in een van mijn verhalen tegen komt dat ik iets gekocht heb voor het weeshuis of het bejaardentehuis, heb ik het van dat geld gekocht. Ik ben naast wat ik deze week al heb gekocht (zie verhaal) ook van plan om er (nieuwe) muskietennetten van te kopen voor het weeshuis.
Goed, verslag van deze week! Ik zal even beschrijven wat ik heb gedaan naast de dagelijkse dingen als de kindjes naar school brengen, heel veel knuffelen en liedjes zingen (‘papagaaitje leef je nog' is overigens nog steeds favoriet)
Maandag
Week nummer 2 ging van start in het weeshuis. Na dat de oudste uit school waren heb ik hun geholpen met hun huiswerk. Op zo'n moment wordt toch altijd wel duidelijk hoe groot het verschil qua niveau is met Nederland. Een meisje van 11 die nog heel erg veel moeite heeft met simpele aftreksommen en de andere 2 nog heel veel moeite met spellen. Maar we zijn er uit gekomen en ik vind het heel erg leuk om ze te helpen! Na de lunch zijn we met een hele groep (er zijn ook altijd veel buurtkindjes) in een van de klaslokalen een film gaan kijken. Ik had mijn laptop meegenomen en we hebben de Lion King (hoe kan het ook anders) gekeken! Ze vonden het echt heel erg leuk!
Toen ik thuis kwam was het guesthouse opeens helemaal vol met Amerikanen! Wel leuk om even gezelschap te hebben maar stiekem had ik wel een beetje het gevoel van MIJN guesthouse :p
Dinsdag
Al vroeg wakker door dat de Amerikanen veel lawaai maakte bij hun ontbijt (zij gingen vroeg weg voor hun safari). Ik ben nog lekker in mijn bed blijven liggen en dacht na over de rare droom die ik had. (Ik duelleerde met Voldemort in de lift van Sjaakie en de Chocolade Fabriek). Nou heb ik deze week de meeste rare dromen gehad. Komt waarschijnlijk door de malaria tabletten. Dus dat worden nog leuke nachten de komende 5 weken. ;)
In het weeshuis hebben we het grootste gedeelte van de dag chocolade zandtaartjes en allerlei andere dingen van zand en water gemaakt. Ze vonden dit echt heel erg leuk om te doen (en ik ook).
's Middags heb ik in de Shopright (grote supermarkt waar ze alles hebben) een heleboel papier en andere tekenspullen gekocht als aanvulling op wat de vorige vrijwilligers al hadden gekocht. 's Avonds heb ik al wat voorwerk gedaan om de volgende dag een mooie slinger te kunnen maken.
Woensdag
's Ochtends op het schoolplein de ‘fout' gemaakt om mijn haar los te doen. Voor dat ik het wist zaten er minstens 15 kinderen (voornamelijk meisjes) aan mijn haar te voelen (niet dat ik het erg vond hoor). Na school heb ik weer geholpen bij het huiswerk. Dit keer waren het vermenigvuldigings sommen en opnieuw hadden ze hier veel moeite mee (lees: ze snapten er niks van). Toch maar zo goed mogelijk proberen te helpen.
's Middags hebben we de dan de slingers gemaakt. Zelf hebben ze de stroken gekleurd en ik heb ze aan elkaar geniet. Hij is heel erg mooi geworden en hangt nu in het klas lokaal.
Omdat de meiden zoveel moeite hebben met het vermenigvuldigen kwam ik op het idee om het Bord van Pythagoras te maken (voor de niet Montessoriers onder ons dit is een bord met fiches om de tafels 1 t/m 10 te leren: zie foto). Dus heb ik spullen gehaald om het te maken en daar ben ik dan ook de hele avond mee bezig geweest maar hij is wel heel mooi geworden al zeg ik het zelf! :D
Donderdag
's Ochtens na school met Jeny en Mercy aan het Bord van Pythagoras gaan zitten. Ook een van de buurjongens Kenny kwam er bij zitten. De eerste keer vonden ze het al gelijk heel leuk, ze kregen nog wel heel veel hulp van mij. De tweede keer met wat minder hulp van mij kwamen bij Jeny de tranen omdat ze het zo moeilijk vond en omdat Kenny haar daar een beetje mee aan het pesten was. Tijdens de lunch heb ik daarom aan Mercy en Jeny beloofd dat we het de volgende dag gewoon lekker met zijn 3e gingen doen.
Na de lunch heb ik ze op mijn laptop een aantal foto's van thuis/Nederland laten zien. Nu hebben ze een wat beter beeld want volgens mij dachten ze eerst dat wij in een soort gat leefde waar het nooit licht is. ;) de rest van de middag hebben we film gekeken (Princess and the Frog)
Vrijdag
's Ochtends waren naast de gebruikelijke kindjes ook Jeny en Mercy thuis. Ik vroeg waarom ze niet op school waren en ze vertelden mij dat de leraar had gezegd dat ze niet meer mochten komen zo lang ze geen nieuw uniform hadden. Ik had echt even een what the fuck momentje -excuse my French- Die kinderen krijgen maar 3 uur per dag les en dan mogen ze niet komen omdat ze geen nieuw uniform hebben. Goed, ze vertelden dat de Mama van de kerk die voor hun zou kopen en toen ik vroeg wanneer ze dat ging doen zeiden ze volgende week. Of dat ook echt gebeurt is altijd maar afwachten hier in Afrika.
Ik heb met Jeny en Mercy weer aan het Bord van Pythagoras gezeten. Helaas werden we wel de hele tijd gestoord door anderen. Maar het ging weer een stukje beter dan gister.
's Middags hebben we getekend en een poging gedaan tot stoelendans alleen waren er zo veel buurtkindjes die steeds weg liepen dat het uiteindelijk niets is geworden :P
Zaterdag
Eindelijk naar de Victoria Falls geweest. Na veel wikken en wegen uiteindelijk besloten om toch op de fiets te gaan. (ik durfde stiekem niet met de taxi omdat ik dat nog niet in mijn eentje had gedaan en met de fiets ben ik veel te bang om te verdwalen). Maar na ruim een kwartier Google Maps te hebben bestudeerd moest ik toch toegeven dat zelf ik dit zou moeten kunnen vinden :p Het enige wat ik moest doen is de weg afrijden richting Zimbabwe en als ik dan bij een taxi standplaats uitkwam was ik er. Dus daar ging ik dan, op mijn fiets. Met elke meter die ik fietste was ik blijer dat ik hier voor had gekozen. Perfect fiets weer en eigenlijk was alles gewoon perfect die dag. Ik was zo gelukkig om daar in mijn eentje door Afrika te fietsen op weg naar een van de zeven wereldwonderen! Wouw! En inderdaad, na een klein uurtje fietsen zag ik de taxi's en de bavianen waar ik al voor gewaarschuwd was.
Omdat ik een vrijwilliger ben mag ik voor het lokale tarief naar binnen van 7000 kwacha = 1 euro anders had ik $20 mogen betalen.
En toen zag ik ze hoor, de Victoria Falls! Heel erg mooi, indrukwekkend, groot, veel water.. Rond deze tijd van het jaar zijn de Falls op zijn mooist omdat al het water van het regen seizoen dan naar beneden komt. Ik heb een aantal foto's gemaakt maar die zeggen helemaal niks. Dit moet je gewoon zelf gezien hebben. Dus heb ik het grootste gedeelte van de tijd gewoon naar de Falls gekeken. In tegenstelling tot al de mensen om mij heen waar van ik de hele tijd aan de kant moest omdat zij zo nodig met de falls op de foto moesten. Of nog sterker ik moest de foto maken! :p Ook zat ik een tijdje op een bankje te kijken en vroeg een man aan mij of ik soms moe was, nee hoor ik geniet gewoon van het uitzicht! ;)
Ook de terugweg fietsen was weer heerlijk! Weer in Livingstone aangekomen heb ik mezelf maar eens getrakteerd op een hamburger, want na die fiets tocht had ik trek. Ook die was heerlijk en terug in het guesthouse heb ik de rest van de middag mijn boekje in de zon gelezen. Wat is het leven toch super hier :)
Zondag (vandaag)
Vanochtend ben ik eerst naar de Shopright geweest. Hier heb ik oa tandenborstel + benodigdheden en handzeep gekocht voor het weeshuis. Verder heb ik mijn kleren gewassen en opnieuw lekker in de zon mijn boekje gelezen
Het is genieten van alles en iedereen hier!
Heel veel liefs,
Emma
Tekening van een kakkerlak
Lieve Allemaal,
Zo, mijn eerste werkweek zit er op. Ik heb het echt ontzettend naar mijn zin en zal even kort (?) beschrijven wat ik deze week allemaal gedaan heb.
Dinsdag
Omdat het mijn eerste dag was werd ik dinsdagochtend naar het weeshuis gebracht met de auto. Met de gebruikelijke vertraging van 30 minuten kwam ik daar uiteindelijk rond 9:30 aan. Sophie die was daar op dat moment al en heeft mij even rondgeleid door het huis. Het is een klein huisje dat bij de kerk hoort die er naast staat. Vervolgens heeft ze mij voorgesteld aan de kindjes die er op dat moment waren en aan de moeder Arice. Er wonen in totaal 9 kinderen in het weeshuis. 2 jongens van 13 en 18 zie je eigenlijk nooit. Verder zijn er 6 meisjes en 1 jongen in de leeftijd van 4 t/m 11 en een baby'tje die vrijdag 1 jaar is geworden. 3 er van zijn kinderen van Arice en de rest is eigenlijk ook niet echt wees maar kunnen door omstandigheden niet thuis wonen. Sommige kunnen wel redelijk engels, maar andere ook weer niet. Gelukkig kom je met handen en voeten een heel eind :)
's Ochtends zitten de 3 oudste meiden van 7:00 tot 10:30 op school. Om 10:30 begint de les van een van de jongere meisjes (Macy). Rond 10:00 gingen we op weg naar school om Macy weg te brengen en de andere meiden op te halen. Sophie vertelde dat je meestal wel een tijdje op het schoolplein zit te wachten tot dat iedereen uit zijn klaslokaal is, maar het ging die dag verassend snel.
Toen we terug waren hebben we de rest van de ochtend besteed met het kijken naar hoe iedereen aan het dansen was en een Zambiaans spelletje dat neer komt op het Nederlandse zakdoekje leggen.
Na de lunch, waar wij gewoon mee mogen eten met de rest, hebben we de middag een beetje gevuld met tekenen in het klaslokaal naast het huis en met de stoelendans wat ze helemaal leuk vinden. En voor dat ik het wist werd ik al weer opgehaald om terug te gaan naar het guesthouse.
Woensdag
Voor het eerst zelf op de fiets naar het weeshuis. Sophie was die nacht in het weeshuis blijven slapen dus moest ik het helemaal in mijn eentje vinden. Niet dat het moeilijk is, het ligt zo'n beetje aan de zelfde weg als het guesthouse maar toch ;)
‘s Ochtends hebben we na dat we de kinderen van en naar school gebracht voor al heel veel geknuffeld. Dat is iets wat ze hier eigenlijk van jongs af aan niet veel meer doen met hun ouders. Ook op schoot zitten doen ze niet. Maar toch vinden ze het heerlijk (en ik stiekem ook). Er lopen vaak ook heel veel buurtkindjes rond in en rond het weeshuis en die vinden het net zo gezellig om lekker bij je te komen zitten.
Na de lunch heb we weer getekend (of liever gezegd ik teken wat op het bord en zij tekenen het na) en heb ik ze geleerd hoe je muizentrapjes moest maken. Na een halfuurtje was heel de grond bezaaid met muizentrapjes en waren ze nog steeds bezig. Super leuk dus! :D
Donderdag
Toen we aan kwamen waren alleen Max en Macy er. Mama Arice, Eri en de kleine Rebeccah waren naar het ziekenhuis. Niet veel later kwamen ze terug en bleek het om een consultatie bezoekje te gaan voor Rebeccah. Valt mij eigenlijk heel erg mee hoe goed dat hier geregeld is. Stond netjes in een soort boekje welke inentingen ze had gehad en ook een mooie groeicurve waar Rebeccah heel mooi bij het gemiddelde lijntje zat.
Daarna zijn we opnieuw Macy weg gaan brengen en de andere meiden op gaan halen. Het duurde deze keer erg lang omdat de juf blijkbaar besloten had dat de les een half uurtje langer door ging terwijl de volgende groep al stond te wachten. Naja, wij hebben lekker van het zonnetje genoten.
Het was al snel tijd voor de lunch en daarna moesten veel van de kinderen helpen met wassen. In die tijd ben ik samen met Sophie even naar de Maramba markt gelopen. Dat is de lokale markt hier waar je heel veel troep, maar ook hele leuke dingen kan krijgen.
Toen we terug waren heeft Sophie kleren en cadeautjes uitgedeeld omdat het haar laatste dag was in het weeshuis. Ze waren er allemaal heel erg blij mee en ik heb leuke foto's voor Sophie kunnen maken.
Vrijdag
De eerste dag dat ik zonder Sophie naar het weeshuis ging. Het was Africa day en dus hadden alle kinderen vrij van school. Hier door duurde de ochtend wel gelijk een stuk langer. Dit heb ik opgevuld door meer dan 100x (en dan ook echt meer dan 100x) ‘papagaaitje leef je nog' te zingen. Ze vonden het zo'n leuk liedje vooral aan het einde met ‘poef'.
Verder hebben we de middag weer getekend. Omdat ze het heel erg lastig vinden om iets uit zichzelf te tekenen en in plaats van af het bord, heb ik maar de opdracht gegeven om hun favoriete dier te tekenen om het toch maar een beetje te stimuleren. Daar kwamen hele verassende dingen uit voort. Eva, een van de buurtkindjes had een kakkerlak getekend. Ze kwam hem aan mij laten zien en ik zei tegen haar. ‘ja die leven bij jouw in huis he' er kwam een grote glimlach op haar gezicht en knikte hevig van ja! hahahaha dat zul je in Nederland niet zo gauw zien. Een kindje van 6 die een kakkerlak tekent!
Omdat Rebeccah die dag 1 jaar werd had ik een cadeautje mee genomen. 2 paar sokjes, 2 rompertjes en een van de broekjes die ik zelf gemaakt had. Het broekje was nog iets te groot maar de sokjes stonden heel lief (nogmaals dank je wel Linda!)
Zaterdag
's Ochtends heb ik afscheid genomen van Sophie. Ik ben echt heel erg blij dat zij er mijn eerste week hier nog was. Nu weet ik een beetje hoe alles er hier aan toe gaat en kan ik het zelf af. ?
Daarna ben ik naar de hoofdstraat gefietst om daar boodschappen te doen. Het grote nadeel is dat de weg naar de winkels berg af is en om weer bij het guesthouse te komen is het berg op. Maar.. wel heel goed voor mijn conditie natuurlijk.
De rest van de dag heb ik lekker in de zon mijn boekje gelezen en niet zo veel gedaan.. genieten dus
Zondag (vandaag)
Ook vandaag heb ik niet heel veel uitgevoerd. Eerst was ik van plan om vandaag flink inkopen te gaan doen voor het weeshuis (knutselspullen enzo) maar de winkels zijn niet open op zondag (had ik kunnen weten). Vanmorgen eerst een wasje gedaan of liever, ik was bezig met wassen en een van de kamermeisjes zag mij en kon alleen maar haar hoofd schudden, vroeg of ik zeker gewend was aan een wasmachine en ging vervolgens mijn kleding wassen. Onder zwak protest van mij en terwijl ik iets mompelde over dat ik het eerder had gedaan in Kenia. A fijn, ze zijn in ieder geval weer lekker schoon ;)
daarna weer lekker de zon in mijn boekje lezen en nu natuurlijk dit uitgebreide verhaal schrijven.
Ik heb echt een hele leuke eerste week gehad. Het wordt elke dag leuker in het weeshuis omdat ik ze steeds beter leer kennen en ik heb nog een heleboel leuke dingen in gedachte die ik met ze wil gaan doen.
Toch is het wel raar om hier zo in mijn eentje te zitten, zeker nu het zo lekker weer is in Nederland. Niet dat het weer hier slecht is hoor, elke dag 30 graden en alleen maar zon. De rest van mijn verblijf hoef ik ook niet bang te zijn dat ik ook maar een wolkje zie ;). Maar ik mis stiekem wel de gezelligheid die dat mooie weer met zich mee brengt. Lekker in de tuin eten met een wijntje er bij mmmmmmmmm.... Geniet dus maar een beetje extra voor mij vanavond en morgen :D
Foto's volgen snel!
Geniet lekker van het mooie weer daar in Nederland!
Veel liefs,
Emma
De eerste dag in Zambia
Lieve Allemaal!
Zo, zit ik dan op mijn eigen kamertje in Zambia!
Maar voordat ik over mijn kamer begin eerst eens een uitgebreid verslag van die lange lange reis om uiteindelijk hier te komen.
Zaterdag om iets voor 14u vertrok ik samen met Mama en Lukas richting Schiphol. Lekker Nederlands kwamen we met 10 minuten vertraging aan en zijn we naar de incheck balie gegaan. Zowel ik, al mijn bagage kon alleen maar ingecheckt worden tot Johannesburg en ik zou daar opnieuw ingecheckt moeten worden. Maar goed, dat was op dat moment pas voor latere zorg.
Toen was het al tijd om afscheid te nemen, blijft toch een beetje vervelend maar na de nodige knuffels en zoenen ging ik dan toch echt!
Na de douane te zijn gepasseerd ben ik maar een beetje rond gaan lopen. Verlekkerd gekeken naar alle luchtjes, zonnebrillen, tassen.. en voor dat ik het wist was het al tijd om naar de gate te gaan. Daar werd ik al snel omringd door een hele groep oude Engelse mensen die een groepsreis hadden gemaakt in Amsterdam. Zat ik dan, met mijn wandelschoenen en mijn charmante vliegtuig outfit tussen alle keurig geklede Engelse :P
Goed, de vlucht van Amsterdam naar Londen was natuurlijk maar kort en voor dat ik het wist stond ik al weer buiten en moest ik opzoek hoe ik van Terminal 5 naar Terminal 3 kon komen. Met de bus dus. Jeeezz wat is Heathrow enorm zeg! Na opnieuw door alle controles heen te zijn geweest moest ik nog zo'n 3 uur wachten op mijn vlucht naar Johannesburg. Ik had mij al de hele dag lopen verheugen dat ik dan op Heathrow lekker bij de Mc Donnalds ging eten! Was die er niet :( Balen! En omdat ik geen zin had in een of andere gore sandwich heb ik uiteindelijk maar een mega muffin bij de starbucks gehaald, ook niet verkeerd ;) toen moest ik de rest van de tijd nog doden en ben ik maar weer rondjes gaan lopen.. veel rondjes.. Dan is het toch wel erg saai als je in je eentje reist. Niemand om mee te kletsen. Gelukkig had ik een Harry Potter luisterboek op mijn iPod gezet en aangezien ik die al jaren luister had ik toch een beetje het gevoel alsof er iemand vertrouwd tegen mij aan het praten was :P
De tweede vlucht van Londen naar Johannesburg viel eigenlijk heel erg mee. Op Schiphol zag ik dat ik in het midden zat. Maar uiteindelijk bleek ik een plaatsje helemaal achter in het vliegtuig aan het raam te hebben. Een stuk beter dus. Er kwam een Engels/Zuid-Afrikaanse vrouw naast mij zitten. Die lekker door kwebbelde over hoe leuk ze het had gehad bij haar zoon in Engeland en hoe jammer ze het vond dat ze nu weer naar huis ging etc etc. Na het avond eten in het vliegtuig heb ik al vrij snel mijn slaappil ingenomen in de hoop op een heerlijke nachtrust. Dat viel een beetje tegen maar toch nog wel een paar uurtjes kunnen slapen en eigenlijk ging de vlucht voor mijn gevoel heel snel en waren we zo in Johannesburg.
Eenmaal op Johannesburg moest ik natuurlijk ergens mijn bagage ophalen. Maar waar en hoe? Ik ben maar gewoon de bordjes gaan volgen naar de International Tranfers. Daar sloot ik aan bij een rij die wel oneindig door leek te lopen in de lange gang en ik zag allemaal mensen die hun boardingpas al in de hand hadden (ik was nog niet ingecheckt dus had ik die nog niet) Toen ben ik het toch maar even gaan vragen, en ja hoor ik moest door de paspoort controle, mijn bagage ophalen en dan opnieuw inchecken. Toen ik het vroeg draaide een meisje voor mij zich om en zei dat zij het zelfde probleem had. Dus toen zijn we samen terug gelopen naar waar de paspoort controle was. Ondertussen hadden we aan nog wel 3 andere medewerkers gevraagt of we het wel goed deden en of we op deze manier niet opeens een visum moesten kopen van 50 dollar. Maar ze verzekerde ons er allemaal van dat we dat niet hoefde en dat we genoeg tijd hadden (er stond namelijk weer een rij die oneindig leek te zijn).
Na de paspoort controle (hoefde inderdaad niet te betalen maar kreeg wel een stempel in mijn paspoort) hadden we al gauw onze bagage en konden we opzoek naar waar we weer moesten inchecken. Het Noorse meisje moest bij Terminal B zijn en ik bij A dus toen zijn we apart verder gegaan. Uiteindelijk bleek ik toch ook naar B te moeten en ben daar lopend heen gebracht door een man die mij eerst verzekerde dat hij voor het vliegveld werkte (hij zag er ook wel officieel uit). Maar vroeg vervolgens toch om een fooi, nou mooi niet ;) waarschijnlijk zag hij dat ook al aan mijn gezicht want hij droop gelijk teleurgesteld af :P
Na opnieuw ingecheckt te zijn en voor de 100ste keer de beveiligingspoortjes te zijn gepasseerd moest ik nog doorlopen om op tijd bij de gate te zijn omdat alles zo veel tijd had gekost. De laatste vlucht had ik het wel echt gehad en toen kwam er ook nog eens bij dat de landing met lekker veel turbulentie verliep. Gelukkig heb ik mijn vliegtuigmaaltijden nog net binnen kunnen houden. ;)
Ik had mezelf er op voorbereid dat ik minstens een uur zou moeten wachten in een rij op mijn visum. Maar dat viel heel erg mee. Daar kwam bij dat ik vrij voorin het vliegtuig zat. Ik kreeg een business visa voor 30 dagen en moest hem maar verlengen. Geen zin om in discussie te gaan om dat ik wist dat dat toch geen zin had dus heb hem maar gewoon aangenomen
.
Buiten stond gelukkig Kennedy van Dream Livingstone op mij te wachten. Hij vertelde mij dat ze bij de douane meestal gewoon doen waar ze op dat moment zin in hebben. Ik heb nog geluk gehad dat ik gelijk al een Business visa heb gekregen.
Het hostel ligt niet ver van het vliegveld af en dus waren we er zo. Daar werd ik heel vriendelijk begroet door iedereen en werd ik naar mijn kamer gebracht. Waar ik eindelijk die vieze vliegtuig lucht van mij af kon douche! De kamer is echt super mooi! Twee persoonsbed, eigen badkamer met douche en wc. Eigenlijk best wel luxe en stiekem nog het fijnste van allemaal is dat er WIFI is in het hostel.
De rest van de middag heb ik toen niet zo veel meer gedaan. Lekker uitgerust enzo. 's avonds kwam Sophie terug. Zij is op dit moment de enige vrijwilligster die hier verblijft en zij vertrekt Zaterdag. Dan ben ik dus de enige en zal dat waarschijnlijk de rest van de tijd ook zijn. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik daar van vind. Op zich kan ik mezelf prima vermaken maar ik vind het wel jammer dat ik nu niemand heb om excursies mee te doen. Gelukkig is er altijd wel iemand in het hostel en het grootste gedeelte zal ik natuurlijk aan het werk zijn.
Na het avondeten ben ik vrij snel naar bed gegaan en heb ik heerlijk geslapen.
Vandaag had ik een oriëntatiedag. Uiteindelijk stelde het niet heel veel voor. Ze hebben mij een beetje uitgelegd hoe ze te werk gaan en daarna zijn we met de auto door Livingstone gereden en hebben ze aangewezen waar wat zit. Maar het was wel leuk.
Wat ik wel heel erg merk is dat het hier heel anders is dan Kenia. Is ook wel logies natuurlijk Nederland is ook niet het zelfde als Spanje, maar het is echt een heel groot verschil. Waar ik in Kenia echt niet in mijn eentje buiten het kamp mag komen. Gaan de meeste vrijwilligers hier gewoon alleen op de fiets naar hun werk. Dat is helemaal niet gevaarlijk (wat ik dus uit de verhalen moet geloven en dat doe ik wel ;) Verder zijn ze hier iets minder van de gesprekjes maar verder vind ik ze wel een stukje vriendelijker dan ik Kenia.
Morgen is mijn eerste dag in het weeshuis. Sophie werkt daar ook, dus deze week kan zij mij alles een beetje laten zien. Waarschijnlijk ga ik pas over een paar weken in het bejaardetehuis werken. Ik ga het allemaal meemaken!
Sorry voor mijn lange verhaal. Heb ook zoveel te vertellen ;)
Heel veel liefs van uit Zambia
Emma
Het is bijna zover!
Lieve Allemaal,
Eerste verhaaltje vanaf mijn nieuwe reisblog! Want, zaterdag vertrek ik al naar Zambia om daar 6 weken vrijwilligerswerk te gaan doen. Na 2 fantastische maanden in Kenia vorig jaar oktober en november heb ik heel erg veel zin om aan dit nieuwe avontuur te gaan beginnen.
In Zambia ga ik werken in een Weeshuis ook wel Village Of Hope Orphanage en in Maramba Old People's Home, een bejaardentehuis dus. Ik ben heel erg benieuwd hoe het is. In Kenia heb ik namelijk vooral dingen gebouwd en niet zoveel met de mensen daar gedaan. Daarom heb ik er deze keer bewust voor gekozen om dat wel te doen.
Tijdens mijn vrijwilligerswerk verblijf ik in het Sunbird Guest House. Hier heb ik mijn eigen kamer en volgens mij zelfs mijn eigen badkamer. Best luxe dus ;)
Ondertussen ben ik druk bezig met voorbereiden. Waar ik toen ik naar Kenia ging mijn tas al zo'n beetje 3 weken van te voren gepakt en wel klaar had staan, gaat het dit keer ietsje minder snel. Overal in mijn kamer ligt nu wel een berg met spullen en ik weet niet precies welke berg wel mee moet en welke niet. Maar dat gaat helemaal goed komen!
Afgelopen zondag ben ik met mama naar de HEMA geweest om daar een heleboel onderbroeken, sokken en rompertjes te kopen voor de kinderen en de ouderen. Ook hebben we van oude tricot stofjes die we nog in de kast hadden liggen kleine leggings gemaakt en vandaag ga ik naar mijn nicht Linda die heel lief heeft aangeboden dat ik kleertjes waar haar kinderen inmiddels zijn uitgegroeid mag meenemen.
Verder ga ik morgen (woensdag) en donderdag ook nog eens 2 dagen trainen voor de 4daagse. Die is namelijk al 2 weken na dat ik terug kom. En aangezien ik geen idee heb of ik in Zambia zelf kan trainen moet ik maar een beetje vooruit werken ;). Vrijdag dan echt gaan inpakken en laatste spullen kopen en dan is het zover!
Een lange reis wordt het wel! Zaterdag om 16.30 stijgt mijn eerste vliegtuig op naar Londen Heathrow. Daar moet ik een paar uur wachten op de lange vlucht naar Johannesburg daar kom ik dan rond half 9 zondag ochtend aan en om 11 uur vlieg ik van Johannesburg naar Livingstone waar ik rond 1 uur 's middags aankom.
Ik heb er heel veel zin in en ook om jullie via deze weg op de hoogte te houden. Zeer waarschijnlijk heb ik WIFI in het guesthouse dus dat geeft mij de mogelijkheid om jullie vaak lastig te vallen met een nieuw verhaal ;)
Maar het blijft natuurlijk Afrika dus het zou zo maar kunnen dat de helft van wat ik hier vertel uiteindelijk niet waar blijkt te zijn :P
Heel veel liefs,
Emma
