Tekening van een kakkerlak

Lieve Allemaal,

Zo, mijn eerste werkweek zit er op. Ik heb het echt ontzettend naar mijn zin en zal even kort (?) beschrijven wat ik deze week allemaal gedaan heb.

Dinsdag
Omdat het mijn eerste dag was werd ik dinsdagochtend naar het weeshuis gebracht met de auto. Met de gebruikelijke vertraging van 30 minuten kwam ik daar uiteindelijk rond 9:30 aan. Sophie die was daar op dat moment al en heeft mij even rondgeleid door het huis. Het is een klein huisje dat bij de kerk hoort die er naast staat. Vervolgens heeft ze mij voorgesteld aan de kindjes die er op dat moment waren en aan de moeder Arice. Er wonen in totaal 9 kinderen in het weeshuis. 2 jongens van 13 en 18 zie je eigenlijk nooit. Verder zijn er 6 meisjes en 1 jongen in de leeftijd van 4 t/m 11 en een baby'tje die vrijdag 1 jaar is geworden. 3 er van zijn kinderen van Arice en de rest is eigenlijk ook niet echt wees maar kunnen door omstandigheden niet thuis wonen. Sommige kunnen wel redelijk engels, maar andere ook weer niet. Gelukkig kom je met handen en voeten een heel eind :)

's Ochtends zitten de 3 oudste meiden van 7:00 tot 10:30 op school. Om 10:30 begint de les van een van de jongere meisjes (Macy). Rond 10:00 gingen we op weg naar school om Macy weg te brengen en de andere meiden op te halen. Sophie vertelde dat je meestal wel een tijdje op het schoolplein zit te wachten tot dat iedereen uit zijn klaslokaal is, maar het ging die dag verassend snel.

Toen we terug waren hebben we de rest van de ochtend besteed met het kijken naar hoe iedereen aan het dansen was en een Zambiaans spelletje dat neer komt op het Nederlandse zakdoekje leggen.

Na de lunch, waar wij gewoon mee mogen eten met de rest, hebben we de middag een beetje gevuld met tekenen in het klaslokaal naast het huis en met de stoelendans wat ze helemaal leuk vinden. En voor dat ik het wist werd ik al weer opgehaald om terug te gaan naar het guesthouse.

Woensdag
Voor het eerst zelf op de fiets naar het weeshuis. Sophie was die nacht in het weeshuis blijven slapen dus moest ik het helemaal in mijn eentje vinden. Niet dat het moeilijk is, het ligt zo'n beetje aan de zelfde weg als het guesthouse maar toch ;)

‘s Ochtends hebben we na dat we de kinderen van en naar school gebracht voor al heel veel geknuffeld. Dat is iets wat ze hier eigenlijk van jongs af aan niet veel meer doen met hun ouders. Ook op schoot zitten doen ze niet. Maar toch vinden ze het heerlijk (en ik stiekem ook). Er lopen vaak ook heel veel buurtkindjes rond in en rond het weeshuis en die vinden het net zo gezellig om lekker bij je te komen zitten.

Na de lunch heb we weer getekend (of liever gezegd ik teken wat op het bord en zij tekenen het na) en heb ik ze geleerd hoe je muizentrapjes moest maken. Na een halfuurtje was heel de grond bezaaid met muizentrapjes en waren ze nog steeds bezig. Super leuk dus! :D

Donderdag
Toen we aan kwamen waren alleen Max en Macy er. Mama Arice, Eri en de kleine Rebeccah waren naar het ziekenhuis. Niet veel later kwamen ze terug en bleek het om een consultatie bezoekje te gaan voor Rebeccah. Valt mij eigenlijk heel erg mee hoe goed dat hier geregeld is. Stond netjes in een soort boekje welke inentingen ze had gehad en ook een mooie groeicurve waar Rebeccah heel mooi bij het gemiddelde lijntje zat.

Daarna zijn we opnieuw Macy weg gaan brengen en de andere meiden op gaan halen. Het duurde deze keer erg lang omdat de juf blijkbaar besloten had dat de les een half uurtje langer door ging terwijl de volgende groep al stond te wachten. Naja, wij hebben lekker van het zonnetje genoten.

Het was al snel tijd voor de lunch en daarna moesten veel van de kinderen helpen met wassen. In die tijd ben ik samen met Sophie even naar de Maramba markt gelopen. Dat is de lokale markt hier waar je heel veel troep, maar ook hele leuke dingen kan krijgen.

Toen we terug waren heeft Sophie kleren en cadeautjes uitgedeeld omdat het haar laatste dag was in het weeshuis. Ze waren er allemaal heel erg blij mee en ik heb leuke foto's voor Sophie kunnen maken.

Vrijdag
De eerste dag dat ik zonder Sophie naar het weeshuis ging. Het was Africa day en dus hadden alle kinderen vrij van school. Hier door duurde de ochtend wel gelijk een stuk langer. Dit heb ik opgevuld door meer dan 100x (en dan ook echt meer dan 100x) ‘papagaaitje leef je nog' te zingen. Ze vonden het zo'n leuk liedje vooral aan het einde met ‘poef'.

Verder hebben we de middag weer getekend. Omdat ze het heel erg lastig vinden om iets uit zichzelf te tekenen en in plaats van af het bord, heb ik maar de opdracht gegeven om hun favoriete dier te tekenen om het toch maar een beetje te stimuleren. Daar kwamen hele verassende dingen uit voort. Eva, een van de buurtkindjes had een kakkerlak getekend. Ze kwam hem aan mij laten zien en ik zei tegen haar. ‘ja die leven bij jouw in huis he' er kwam een grote glimlach op haar gezicht en knikte hevig van ja! hahahaha dat zul je in Nederland niet zo gauw zien. Een kindje van 6 die een kakkerlak tekent!

Omdat Rebeccah die dag 1 jaar werd had ik een cadeautje mee genomen. 2 paar sokjes, 2 rompertjes en een van de broekjes die ik zelf gemaakt had. Het broekje was nog iets te groot maar de sokjes stonden heel lief (nogmaals dank je wel Linda!)

Zaterdag
's Ochtends heb ik afscheid genomen van Sophie. Ik ben echt heel erg blij dat zij er mijn eerste week hier nog was. Nu weet ik een beetje hoe alles er hier aan toe gaat en kan ik het zelf af. ?

Daarna ben ik naar de hoofdstraat gefietst om daar boodschappen te doen. Het grote nadeel is dat de weg naar de winkels berg af is en om weer bij het guesthouse te komen is het berg op. Maar.. wel heel goed voor mijn conditie natuurlijk.

De rest van de dag heb ik lekker in de zon mijn boekje gelezen en niet zo veel gedaan.. genieten dus

Zondag (vandaag)
Ook vandaag heb ik niet heel veel uitgevoerd. Eerst was ik van plan om vandaag flink inkopen te gaan doen voor het weeshuis (knutselspullen enzo) maar de winkels zijn niet open op zondag (had ik kunnen weten). Vanmorgen eerst een wasje gedaan of liever, ik was bezig met wassen en een van de kamermeisjes zag mij en kon alleen maar haar hoofd schudden, vroeg of ik zeker gewend was aan een wasmachine en ging vervolgens mijn kleding wassen. Onder zwak protest van mij en terwijl ik iets mompelde over dat ik het eerder had gedaan in Kenia. A fijn, ze zijn in ieder geval weer lekker schoon ;)
daarna weer lekker de zon in mijn boekje lezen en nu natuurlijk dit uitgebreide verhaal schrijven.

Ik heb echt een hele leuke eerste week gehad. Het wordt elke dag leuker in het weeshuis omdat ik ze steeds beter leer kennen en ik heb nog een heleboel leuke dingen in gedachte die ik met ze wil gaan doen.

Toch is het wel raar om hier zo in mijn eentje te zitten, zeker nu het zo lekker weer is in Nederland. Niet dat het weer hier slecht is hoor, elke dag 30 graden en alleen maar zon. De rest van mijn verblijf hoef ik ook niet bang te zijn dat ik ook maar een wolkje zie ;). Maar ik mis stiekem wel de gezelligheid die dat mooie weer met zich mee brengt. Lekker in de tuin eten met een wijntje er bij mmmmmmmmm.... Geniet dus maar een beetje extra voor mij vanavond en morgen :D

Foto's volgen snel!

Geniet lekker van het mooie weer daar in Nederland!

Veel liefs,

Emma

Reacties

Reacties

malou

he lieve emma, wat een leuk verhaal!!!!! klinkt echt heel bijzonder wat je daar allemaal doet. geweldig dat tekenen en lekker knutselen! heel veel plezier maar weer! x

Karin

Hoi Emma,
Wij zijn toevallig twee jaar geleden in Livingstone geweest. Uiteraard moet je even naar de Victoria Falls. Leuk om je verhalen te lezen! Echt stoer dat je dat in je eentje doet!
x je nichtje

Arie

Ha die Emma,

Mooi verhaal! Ben heel trots op jou en wat je daar allemaal aan het doen bent!

Xx

Beatrijs

Ha, die Emma!
Wat geweldig om je verhalen te lezen. Het lijkt me fantastisch om ervaring te hebben op zo'n ander continent en in zo'n andere wereld.
Wat zullen die kinderen blij zijn met zo'n lieve, creathea juf!!
Ik zou wel eens willen zien hoe dat allemaal communiceert met elkaar. Handen, voeten, engels en ook nog wat van het plaatselijke dialect? lekker veel liedjes met gebaren doen dus, lijkt me. In de maneschijn, visje-visje en dat soort werk.
Ik zit met een glas rose te wachten op het terras waar Herman zo zijn zelfgemaakte pizza gaat serveren. We proosten op jou en als je straks aan de HAN studeert kom je gewoon lekker vaak van Herman's kookkunsten meegenieten! OK?
Veel liefs van het Arnhems kwartet: Herman, David, Thomas en Beatrijs

(grote) Judith

Hai emma,

Wat een geweldige verhalen schrijf je! Wat een ervaringen zeg! En wat een doorgewinterd alleen-reizigster-met-incasserings- en - improvisatievermogen ben je als je straks terug komt (of eigenlijk nu al!).
Heel veel succes en plezier bij je werk en verblijf daar en graag weer tot daarna. Teije vroeg nog wanneer je weer kwam; dat ging ongeveer zo: 'da-da da-da-da?!'. ;-)

Liefs, Judith, knuf van Teije en ook groeten van Axel

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active